Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008

Αι στο διάολο

Ξέρω πως δεν έχει σημασία που εγώ κάθομαι και γράφω 5 γραμμές τώρα. Δε με νοιάζει όμως. Ξέρω πως πολλοί αναρχικοί εκμεταλλεύτηκαν και θα εκμεταλλευτούν την κατάσταση. Αλλά για πρώτη φορά, για μένα δε μετράει καθόλου αυτό. Ξέρω πως μπορεί ακόμα τα πράγματα να μην είναι έτσι ακριβώς όπως φαίνονται. Δεν έχει σημασία πια.

Το μόνο που έχει σημασία για μένα τώρα είναι το πόσο (στην καλύτερη περίπτωση, γιατί στη χειρότερη είναι απλά δολοφόνοι όλοι τους) άχρηστη είναι η συμμορία που κυβερνάει και το πόσο επικίνδυνοι είναι οι τύποι που λέγονται αστυνομικοί.

Και ναι, τα ισοπεδώνω όλα. Όπως τα έχουν ισοπεδώσει όλα αυτοί σ' ετούτη τη ριμάδα τη χώρα. Αλήθεια, υπάρχει κάποιος που πραγματικά δεν το βλέπει πια; Ζω σε άλλο κόσμο; Πόσο τυφλός πρέπει να είσαι για να συνειδητοποιήσεις πως η απίστευτη ατιμωρησία σκότωσε χτες βράδυ τον μικρό;

Το Indymedia Athens μιλάει για επεισόδια/πορείες/διαμαρτυρίες σε 11 πόλεις εκτός της Αθήνας, ενώ πορείες έχουν προγραμματιστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο Oneiros γράφει περισσότερα και θα κρατάει το post updated με περισσότερα, όσο η ιστορία συνεχίζεται.

Φυσικά το Twitter ήταν το γρηγορότερο και αμεσότερο μέσο ενημέρωσης για όλα όσα συνέβαιναν το βράδυ, αφού τα ελληνικά κανάλια αποφάσισαν πως το θέμα δεν είχε και μεγάλη σημασία...

Υ.Γ. Και ναι, το blog θα συνεχίσει Χριστουγεννιάτικα. Αλλά δε θα μπορούσα να μη γράψω...

6 σχόλια:

  1. Η ατιμωρισία της εξουσίας... από την εξουσία; Υπάρχει ποτέ περίπτωση να δούμε να συμβαίνει αυτό; Να αναλάβει η εξουσία της ευθύνες της; όχι φυσικά.

    Άλλο ένα αδιέξοδο.

    θα ήθελα ν' ακούσω τη γνώμη σου, ανέβασα ένα post για το θέμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τελικά το θέμα απέκτησε τόσο μεγάλη δημοσιότητα ώστε όλα κρύβονται. Κι όμως το ζητούμενο είναι πόσο φως θα απλωθεί τελικά; Όσο με τα ομόλογα, με το Βατοπέδι ή όσο με τις υποκλοπές; Η πολιτική ευθύνη; Μόνο απλά ένας μπάτσος φταίει; Μόνο έτσι απλά θα εξατομικεύσουμε και πάλι τις ευθύνες;

    Η πολιτική ευθύνη είναι στην ατιμωρησία ή στα μαλακά στα οποία πέφτουν οι μπάτσοι κάθε φορά (θυμάται κανείς το νεκρό Σέρβο στη Θεσσαλονίκη; πόσο παραδειγματική η τιμωρία για τον Κύπριο στη Θεσσαλονίκη;). Η πολιτική ευθύνη είναι στην αδιαφορία για το αστυνομικό κράτος που στήνεται και στην ατιμώρητη σκληρότητα που όλο και συχνότερα επιδεικνύουν οι μπάτσοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μαζί σου ρε ζλάτκο...και για μένα δε μετράει καθόλου αυτή τη στιγμή το αν κάποιοι εκμεταλλεύονται την κατάσταση...αντιθέτως μετράει η τόσο άμεση κι αυθόρμητη αντίδραση τόσου κόσμου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ακριβώς. ας τα διαλύσουν όλα, όπως τα διαλύουν τόσα χρόνια οι πραγματικοί αλήτες. θέλω να δω κωστάκη με αντιανεμικό στο σύνταγμα ρε πούστη μου! μπας κ καταλάβει κανείς πως δεν πάει ο μπούσουλας στραβά, εμείς πάμε. ο τίτλος του ποστ πολύ πετυχημένος ζλατκο. αι στο διάολο πια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η ατιμωρησία είναι απλά μια συνέπεια της αδιαφορίας του κόσμου και του θερμοκεφαλισμού κάποιων. Η εξουσία βρίσκει τις δικαιολογίες που χρειάζεται για να κουκουλώνει τα θέματα κάθε φορά, όταν μερικοί "αλήτες" (σύμφωνα με τον κούνελο) τα σπάνε, γίνονται δυο πορείες απ' τους υπόλοιπους και μετά το θέμα ξεχνιέται.

    Θα ήθελα να δω καθιστική διαμαρτυρία έξω από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, μέρα και νύχτα, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ και νύχτα, μέχρι να πάρει το γουρούνι που σκότωσε τα χρόνια που του χρειάζονται στη φυλακή. Μέσα, μέχρι να πεθάνει. Ίσως έτσι γίνει μια αρχή. Και η ατιμωρησία πάψει να υπάρχει ως πρακτική - και να αποκαλούνται τα επεισόδια "μεμονωμένα" όταν στην ουσία πρόκειται για παγιωμένη νοοτροπία στα σώματα "ασφαλείας".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σε αυτό ακριβώς στέκομαι εγώ αυτή τη φορά guys... Πως αυτή η φορά είναι για μένα διαφορετική. Επιλέγω να μη σταθώ στα σπασίματα (όπως ΟΛΕΣ τις προηγούμενες φορές) ακόμα και αφού τα θεωρώ τόσο άθλια και ηλίθια.

    Έχει για μένα δηλαδή τώρα, τόσο μεγάλη αξία του να αποδωθεί το βάρος των συνεχόμενων κυβερνητικών και αστυνομικών εκλημάτων στο σύνολό του, που είμαι διατεθειμένος να παραβλέψω ακόμη και άλλα εγκλήματα που σε άλλες στιγμές θα μου τραβούσαν ίσως και εξίσου την προσοχή.

    Και, σημειώνω: Δε λέω "κάψτε τα", δεν είμαι αυτής της νοοτροπίας. Λέω "το έγκλημα κατά της ζωής ενός 15χρονου είναι τόσο σημαντικότερο, που δε θα κάτσω ούτε λεπτό αυτή τη φορά, να ασχοληθώ με τους αναρχικούς που τα καίνε".

    ΑπάντησηΔιαγραφή