Τρίτη, 18 Μαρτίου 2008

Πτώμα 10 ημερών

Καλά, σαφώς υπερβάλλω, αλλά ότι κουράστηκα είναι αλήθεια. 35 ντοκιμαντέρ, 1 αποτυχημένο BC meetup και 1 PhotoDay μετά, δε νομίζω πως υπάρχει σημείο πάνω μου που να μην πόνεσε.

Είδα όμως ένα full Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ και άντεχα και παραπάνω είναι η αλήθεια. Έχασα και κάποιες που ήθελα πολύ να δω, αλλά δε με χάλασε που πρώτη φορά έκανε άλλος πρόγραμμα για μένα. Είχε πλάκα που μόνο λίγη ώρα πριν μπω στην κάθε αίθουσα, μάθαινα τι θα δω. Ούτε πρόγραμμα κουβαλούσα μαζί μου, ούτε τίποτα. Το έκαναν άλλοι για μένα.

Θα σταθώ στις καλύτερες που είδα, χωρίς να τις ψειρίσω πολύ:

Surfwise
Νομίζω πως ήταν το καλύτερο που είδα. Μιλάει για τον τρόπο ζωής όλων μας. Ο πρωταγωνιστής εδώ έκανε τις επιλογές του και εμείς βλέπουμε τα αποτελέσματα. Θεωρώ πως θέτει τεράστια θέματα και σήκωσε όντως πολύ συζήτηση μεταξύ μας. Όπως ξαναείπα καμιά 300αριά φορές, ακριβώς το φορμά των ντοκιμαντέρ που θέλω να βλέπω.

Touch Me Someplace I Can Feel
Ο John Callahan, τετραπληγικός καρτουνίστας με τρομερό χιούμορ. Ρίξτε μια ματιά στη σελίδα του στο myspace και ακούστε το ομώνυμο τραγούδι.

Hear and Now
Ακολουθούμε τους εκ γενετής κωφούς γονείς της δημιουργού του ντοκιμαντέρ, στην απόφασή του να κάνουν μια επέμβαση που θα τους επιτρέψει να ακούσουν για πρώτη φορά στα 65 τους χρόνια. Πολύ συμπαθητικό ζευγάρι, γλυκιά ταινία.

Fairytale of Kathmandu
Ένας ομοφυλόφιλος ποιητής βοηθάει νέαρούς Νεπαλέζους να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Μόνο που τα κίνητρά του δεν τα λες ακριβώς ανθρωπιστικά. Πολύ ωραία στημένο ντοκιμαντέρ για μια ιστορία που πραγματικά σοκάρει. Η τελικά αντιπαράθεση του ποιητή με τη δημιουργό είναι απλά τέλεια...

My Kid Could Paint That
Επειδή γενικά έχω ένα θέμα με τη μοντέρνα τέχνη, κοινώς τη μισώ, βρήκα πολύ καλό το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ στο οποίο ένα κοριτσάκι 4 χρονών ζωγραφίζει μοντέρνα και πουλάει μοντέρνα (και ακριβά). Θεωρώ μοντέρνα πως δεν έχει σημασία αν τελικά η μοντέρνα οικογένεια λέει μοντέρνα ψέματα, δηλαδή αν τελικά όντως είναι η μοντέρνα μικρή που τα φτιάχνει τόσο μοντέρνα ή όχι, αλλά κυρίως το θέμα της μοντέρνας έκθεσης της μικρής στα μοντέρνα ΜΜΕ. Είναι αρκετό αυτό ή να πιάσω το rant σε ξεχωριστό post; :-)

Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills
Είναι η ιστορία των West Memphis Three μέχρι και την καταδίκη τους. Πολύ καλό, ρίξτε μια ματιά στο παραπάνω link της Wikipedia για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες δολοφονίας της Αμερικής.

3 Γάμοι
Η μοναδική ταινία που είχε πλάκα. Η περίληψη είναι αρκετή, αλλά το γέλιο δε μπορείτε να το φανταστείτε. Loved it...

2 σχόλια:

  1. Δηλαδή αυτό δεν το είδατε?
    Φοβερή ανταπόκριση, πολύ ενδιαφέροντα λινκς, ομολογουμένως ζήλεψα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ήταν στο πρόγραμμα (φυσικά), αλλά την έχασα δυστυχώς. Αν και απ' ότι έμαθα αντιμετώπισε το θέμα με έναν τρόπο που δε συμφωνώ, so...

    Η δικιά μου ανταπόκριση ωχριά μπροστά σε κείνη του Winter Academy και (μερικώς, αφού άντεξε μόλις τις 4 πρώτες μέρες) της φίλης μου της mafaldas.

    ΑπάντησηΔιαγραφή