Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Και με το φως του λύκου επανέρχονται


Δεν έχω σκοπό να γράψω πολλά. Απλά θέλω να υπάρχει μια καταγραφή εδώ πως το διάβασα και με ενθουσίασε. Μετά από τόσα που μου είχανε πει για την Ζατέλη ήμουν σίγουρος πως ακόμα κι αν ήταν καλό το βιβλίο, θα πάθω αυτό που λένε "όταν έχεις υψηλές προσδοκίες από κάτι, αυτό συνήθως σε απογοητεύει". (μπορώ να σας δώσω και στατιστική ανάλυση του φαινομένου, αλλά είμαι σίγουρος πως δε θέλετε)

Αντίθετα, το θεωρώ ένα από τα καλύτερα έργα Ελλήνων λογοτεχνών που έχω διαβάσει. Με μια μοναδική ατμόσφαιρα, με τη γλώσσα να είναι κοντύτερα σε μένα από οτιδήποτε άλλο έχει βρεθεί ποτέ στα χέρια μου, γεμάτη με ιδιωματισμούς που τους έχω στο αφτί μου από τα παιδικά μου χρόνια, με δεκάδες έθιμα, παραδόσεις και προκαταλήψεις της εποχής, με πάμπολλες συγκινητικές στιγμές που τσακίζουν και τον δυνατότερο (κι εγώ τέτοιος δεν είμαι), με την αφήγησή της να μοιάζει προσγειωμένη, σα να σου μιλάει άνθρωπος με τα πάνω και τα κάτω του, παντογνώστης και αδαής, ευχαριστημένος κι απογοητευμένος, με χαρακτήρες φτιαγμένους με μεράκι, απλούς και γήινους που σε τραβάνε μέσα στην ιστορία, να τη ζήσεις και μετά να την αφήσεις, αφού κάθε ιστορία τελειώνει, κάθε κύκλος ολοκληρώνεται και κάθε χαρακτήρας πεθαίνει.

Και φυσικά αυτό είναι το κόλλημα της Ζατέλη, ο θάνατος. Και ο έρωτας βέβαια. Απλά όλοι οι έρωτες καταλήγουν σε θάνατο. Έτσι ο έρωτας μοιάζει σαν το ενδιάμεσο, το πριν το θάνατο. Αυτό που είναι ο σκοπός των χαρακτήρων της πριν φτάσουν στον τελικό τους. Και τι, μήπως έτσι δεν είναι και στην πραγματικότητα;

Ίσως το επόμενο της που θα διαβάσω (γιατί σίγουρα θα διαβάσω) να μην έχει την ίδια φρεσκάδα και να μη μου δημιουργήσει την ίδια έκπληξη. Αλλά όταν μιλάμε για ένα βιβλίο που του βάζω 10, ε, δε νομίζετε πως αυτό και η συγγραφέας του είναι άξια λόγου;


Η φωτογραφία που συνοδεύει το post είναι ένας πίνακας του Viktor Vasnetsov εμπνευσμένος από το ρωσικό παραμύθι Tsarevitch Ivan, the Fire Bird and the Gray Wolf που μπορείτε να διαβάσετε στα αγγλικά εδώ.

9 σχόλια:

  1. δεν μπορείς να φανταστείς πόσο με χαροποιεί το ποστ σου αυτό :-)

    κ ο πίνακας που βάζεις είναι σαν προοικονομία για όταν θα διαβάσεις το "Πάθος χιλιάδες φορές", μόνο που δεν το ξέρεις :-)

    α κ το κόλλημα της ζατέλη το μεγαλύτερο κι απ'το θάνατο, είναι για μένα το ίδιο το πάθος. αυτό οδηγεί τους περισσότερους χαρακτήρες της στο θάνατο, αυτό νομίζω οδηγεί κ την ίδια στη συγγραφή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΕΣΥ έπρεπε να κάνεις post για τη Ζατέλη, όχι εγώ! Και σταμάτα να με ιντριγκάρεις και παραπάνω, άκου προοικονομία! :-)

    Για το πάθος ναι, δεν έχεις άδικο, σωστό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. συνήθως δεν καταφέρνω να εκφραστώ για κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ, είτε είναι βιβλίο, είτε ταινία. ποτέ δε βρίσκω τα κατάλληλα λόγια κ νοιώθω ότι είμαι κατώτερη των περιστάσεων..μάλλον γιατί αυτό το κάτι παραπάνω που με κερδίζει είναι μια αίσθηση, μια ατμόσφαιρα, ένα πάθος, που δεν περιγράφονται εύκολα με λόγια :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό όλοι το παθαίνουν και όλοι είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Εγώ είπα νομίζεις ότι θα ήθελα; Ή λέω ότι θέλω όταν λέω κάτι για μια ταινία; Ποτέ δε συμβαίνει "σωστά".

    Παρόλα αυτά, μόλις έκανες αυτό το σχόλιο ε; :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. κι αυτό το ποστ είναι για 10 αγαπητέ. έτσι ακριβώς είναι. έρωτας κ θάνατος κ τίποτε άλλο. ευχαριστούμε εφού που μας το "επέβαλες"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θα το διαβάσω και εγώ, μου έχετε πει τόσα καλά λόγια... Και, αφού έχει και θανάτους... ^_^

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. αχ μωρέ....στο λέγαμε,έτσι δεν είναι?? χαίρομαι αφανταστα που σε αγγιξε ετσι το βιβλίο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @κούνελος
    Ναι, ναι, ευχαριστούμε efou!

    @Shiroi Taka
    Ναι, δεν είναι ακριβώς ότι θα αρέσει σε σένα, αλλά δώστου μια ευκαιρία I say...

    @kihli
    Εννοείται! Κι εγώ χαίρομαι kihlάκι! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δηλαδή βάλατε αυτόν τον πίνακα στο ποστ επειδή απλά σας ταίριαζε με το ύφος της Ζατέλη;; Αν είναι έτσι, τότε πρόκειται για φοβερή σύμπτωση μια και ο πίνακας αυτός παίζει μικρό αλλά σημαντικό ρόλο στο "Ο θάνατος ήρθε τελευταίος" που είναι το αμέσως επόμενο από τους Λύκους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή